கமல் நடித்த படங்களில் எனக்கு மிகவும் பிடித்த படங்களில் பேசும்படம் முக்கியமானது. அந்தப் படத்தில் எதுவுமே நம்மை உறுத்தாது. படத்தின் முக்கியமான அட்ராக்ஷன் அமலா. சத்யா முடிந்ததும் பேசும்படம் வந்ததா? பேசும்படம் வந்ததும் சத்யா வந்ததா என்பது நினைவில்லை.
ஆனால், இரண்டுமே அடுத்தடுத்து வெளிவந்த படங்கள். நாயகன் படத்துக்காக கமல் தனது முடியை பல வகையில் குறைத்து தோற்றத்தை மாற்றியிருந்தார்.
நாயகனில் இளவயது கமலின் தோற்றமும் பேசும்படம் கமலின் தோற்றமும் ஒரே மாதிரி இருக்கும். ஆம் மீசை இல்லாமல் ஸ்மார்ட்டாக இருப்பார்.
இந்த இருபடங்களின் தொடர்ச்சியாக வந்த சத்யா படத்தில் குட்டை முடி தாடியுடன் நடித்திருப்பார். பேசும்படம் கேரக்டர் மிகவும் அழகாக இருக்கும்.
படத்தை மௌனப்படம் என்று சொன்னார்கள். ஆனால், இந்த படத்தில் கதாபாத்திரங்கள் பேசுவதற்கே அவசியம் இல்லாமல் காட்சிகள் அமைக்கப்பட்டிருந்தன என்பதே உண்மை.
நாயகனும் நாயகியும் பாவனைகளால் பேசும் காட்சிகள் மிகவும் அழகானவை. நாட்டியம் தெரிந்த கமலுக்கும், அமலாவுக்கும் அது மிகவும் லாவகமாக வந்திருந்தது.
படத்தில் வசனமே இல்லை என்றாலும், ஆனால் ‘பேசும் படம்’ உண்மையில் மௌனப் படம் இல்லை என்று இயக்குநர் சிங்கிதம் சீனிவாசராவ் பின்னர் விளக்கம் அளித்தார்.
1987-ல் ‘பேசும் படம்’ வெளியானபோது, தமிழ் சினிமா ரசிகர்களுக்கு அது முற்றிலும் மாறுபட்ட அனுபவமாக இருந்தது. கதாநாயகன் பேசவில்லை, கதாநாயகி பேசவில்லை, நகைச்சுவைக்காக நீண்ட வசனங்களும் இல்லை. இருந்தாலும் படம் முழுவதும் சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைத்தது. ஆனால் பலரும் இதை மௌனப் படம் என்று அழைத்த நிலையில், இயக்குநர் சிங்கீதம் சீனிவாசராவ் பின்னாளில் ஒரு முக்கியமான விளக்கத்தை அளித்தார். இது முழுமையான மௌனப் படம் அல்ல; வசனங்கள் இல்லாத படம் என்பதே அவரது விளக்கம்.
இந்த இரண்டு விஷயங்களுக்கும் உள்ள வித்தியாசம்தான் படத்தின் உருவாக்கத்தில் மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. பழைய மௌனப் படங்களைப் போல எல்லா ஒலிகளையும் நீக்கிவிட்டு காட்சிகளை மட்டும் காட்டவில்லை. நகரத்தின் சத்தம், மனிதர்களின் அன்றாடச் செயல்களால் உருவாகும் ஓசை, வானொலியில் கேட்கும் பாடல்கள் எனச் சுற்றுப்புற ஒலிகள் படத்தில் இடம்பெற்றிருந்தன. ஆனால் கதாபாத்திரங்கள் தங்களுக்குள் பேசும் வசனங்கள் மட்டும் இல்லை. அதாவது ஒலியை முழுவதுமாகத் தவிர்ப்பதற்குப் பதிலாக, மனிதர்கள் பேசாமலேயே ஒரு கதையைப் புரிய வைக்க முடியுமா என்ற முயற்சியாக இதை உருவாக்கியிருந்தார் இயக்குநர்.
கமல் நடித்த இளைஞன் வேலை இல்லாமல் ஒரு சிறிய அறையில் வசிக்கிறான். நல்ல வேலை கிடைக்க வேண்டும் என்ற ஆசையில் நேர்முகத் தேர்வுகளுக்குச் செல்கிறான். அவனிடம் இருக்கும் நல்ல சட்டையை மீண்டும் பயன்படுத்துவதற்காகத் தேவையான பகுதிகளை மட்டும் கழுவும் காட்சியே அவனுடைய பொருளாதார நிலையை விளக்கிவிடுகிறது. இதற்காக அவன் வறுமையைப் பற்றி நீண்ட வசனம் பேச வேண்டியதில்லை. ஒரு சிறிய செயல் மூலம் அந்த மனிதனின் வாழ்க்கை பார்வையாளருக்குப் புரிந்துவிடுகிறது. படம் முழுவதும் இப்படிப்பட்ட காட்சிகளின் வழியாகவே கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைச் சொல்ல முயன்றிருந்தனர்.
ஒருநாள் சாலையோரத்தில் மயங்கிக் கிடக்கும் பணக்கார மனிதனைக் காணும் கதாநாயகன், அவனுடைய நட்சத்திர ஓட்டல் அறையில் தங்கி ஆடம்பர வாழ்க்கையை அனுபவிக்கத் தொடங்குகிறான். அதுவரை சிறிய அறையில் கஷ்டப்பட்டு வாழ்ந்த மனிதனுக்கு திடீரென கிடைக்கும் வசதிகள், அவனுடைய நடத்தையையே மாற்றுகின்றன. அந்த ஓட்டலில் அமலா நடித்த பெண்ணுடன் உருவாகும் காதலும் வசனங்களை நம்பி நகரவில்லை. பார்வைகள், முகபாவனைகள், சிறிய செயல்கள் ஆகியவற்றின் வழியாகவே இருவருக்கிடையிலான ஈர்ப்பு வளர்கிறது. நடிகர்களின் உடல் மொழி கதையைச் சொல்லும் முக்கியமான கருவியாக மாறியிருந்தது.
படத்தின் பெரும்பகுதி பெங்களூருவில் படமாக்கப்பட்டது. கதாநாயகன் தங்கும் ஆடம்பர ஓட்டலாக விண்ட்சர் மேனர் பயன்படுத்தப்பட்டது. எல்.வைத்தியநாதன் பின்னணி இசையமைத்தார். படத்திற்கென வழக்கமான பாடல் காட்சிகள் இல்லாததால், பின்னணி இசையும் சுற்றுப்புற ஒலிகளும் காட்சிகளின் உணர்ச்சியை எடுத்துச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. நகைச்சுவை உருவாகும் இடங்களில் நடிகர்கள் பேசாமல் செய்யும் செயல்களே முக்கியமானவை. ஒரு வசனத்தை மாற்றி நகைச்சுவையை அதிகப்படுத்தும் வழி இல்லாததால், காட்சியின் அமைப்பும் நடிப்பின் நேரமும் மிக முக்கியமானதாக இருந்தன.
இன்னொரு குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், இந்தப் படத்தை வெவ்வேறு மொழி ரசிகர்களிடம் கொண்டு செல்வதற்கு வழக்கமான டப்பிங் தேவையில்லை என்பதுதான். தமிழில் ‘பேசும் படம்’, இந்தியில் ‘புஷ்பக்’, கன்னடத்தில் ‘புஷ்பக விமான’ என வெவ்வேறு பெயர்களில் வெளியானாலும், கதாபாத்திரங்களின் உரையாடல்களை மொழிபெயர்க்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்படவில்லை. மொழியைத் தாண்டி காட்சிகளே கதையைச் சொல்லும் வகையில் உருவாக்கப்பட்டிருந்ததால், இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த பார்வையாளர்களும் ஒரே திரைப்படத்தை ரசிக்க முடிந்தது.
தமிழ் சினிமாவில் வசனங்கள் நடிகர்களின் அடையாளத்தை உருவாக்கிய காலத்தில், கமல்ஹாசன் போன்ற நடிகரை வைத்துக்கொண்டு வசனங்களே இல்லாமல் படம் எடுப்பது சாதாரணமான முடிவு அல்ல. அதிலும் நகைச்சுவை, காதல், வறுமை, பணக்கார வாழ்க்கையின் போலித்தனம் எனப் பல விஷயங்களை ஒரே கதைக்குள் சொல்லியிருந்தார் சிங்கீதம் சீனிவாசராவ். ‘பேசும் படம்’ என்ற தலைப்புக்குள் இருக்கும் அழகான முரண்பாடும் அதுதான். மனிதர்கள் பேசாத அந்தத் திரைப்படம், மனிதர்களின் ஆசைகளையும் சமூகத்தின் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் வசனங்கள் நிறைந்த பல படங்களைவிடத் தெளிவாகப் பேச முயன்றது.
